1 line
3.4 KiB
Plaintext
1 line
3.4 KiB
Plaintext
Fridericus Uiterbiensibus, inducens eos ad fidem suam, commemorans quod papa noluit eis in necessitate subuenire Fridericus et cetera, Uiterbiensibus fidelibus suis et cetera. Dum conscientiae uolumina uoluuimus, dum ciuitates nostro subiectas Imperio in nostrae considerationis speculo speculamur, in quibus credit nostra serenitas serenam fidem et deuotionem debitam congruis temporibus reperire, occurrit nobis specialiter Uiterbiensium ciuitas: consuetae constanciae representans monilia et indeficientis deuotionis circumamicta faleris semper gratis satis, Imperio fructuosis et floridis obsequelis obsequitur, et fidei suae constantia probabilibus argumentis et euidentissimis indiciis demonstratur. Metitur etiam acies mentis nostrae causas alias, per quas de uobis non indigne specialem confidentiam reportamus. Nam cu a uicinis uetris graues reciperetis iniurias et pressuras, contradicente tunc papa serenitatis nostrae proposito, quod ad succursum uestrum promptis desideriis intendebat, nos ad nitorem uestrae fidei, quam illibatam semper seruastis Imperio, dignum et debitum respectum habentes, in auxilium uestrum Cesarea e potentiae uires armauimus, et nobilem militiam Germania e bellis expertam ad tutionem uestri duximus destinandam. Alia etiam uice, iste qui dicitur papa, defensionis uestrae nomen assumptis; sed nos, qui in uestris lesionibus tangebamur et angebamur intrisecus, defensionis onus prompta uoluntate suscepimus, non ipsius uerbis inducti, sed potius consideratione uestrae fidei imperialiter excitati, ubi propriae personae sudoribus non pepercimus, sed sub estubus solis, sub tediis pulueris, sub galea laborauimus et lorica in Augusto; cum priuati etiam suos labores angustant, pro uobis laborabat Augustus , nec laborantis uotum aeris intemperies retardabat, sed inducebat nobis labor solacium, per quem quies uestra et nostrorum fidelium parabatur. Tunc eraria nostra patefacta sunt sumptibus in uestrae commodum defensionis effusis, et quia in eis uestra querebatur utilitas, spem nobis effectati commodi redolebant. Ille uero, qui inane nomen assumpserat defensoris, hostilibus pascebat uos uerbis et pascuorum commoda subtrahebat, nec uoluit uobis in quantitatis modicae pecunia tantum mutuo subuenire, expectans ut cancrum suo parandum edulio educeret aliena dextera de cauernis. Igitur, haec omnia in nostrae lance considerationis appendimus, nichil de uobis conscientiae culminis nostri contrarium suspicio quaelibet suaderet, immo firma pollicetur fiducia, quod honorem nostrum et Imperii, continuatis uestris desideriis affectatum, brachiis uelitis patentibus amplexari, nullo contrario spiritu propositi uestri constantiam immutante. Cum itaque tempus aduenerit, quo, nobis et Imperio semper grati, potestis fieri gratiores, uos hortamur, exurgite, mentes uestras ergite ad contemplandam Imperii speciem et uirtutem, nosque gratiosum uestrum agnoscite possessorem; parate uiam Domino, rectas facite semitas eius, tollite seras portarum uestrarum, ut Cesar uester rebellibus terribilis et uobis ueniat mansuetus, in cuius aduentu quiescant spiritus qui uos hactenus fatigabant. Ecce autem, ut super hiis et aliis uobis nostrae maiestatis beneplacitum reseremus, plene uerbotenus nostrae uoluntatis instructum mittimus ad uos U. de Saxonia, fidelem nostrum, cui in eis, quae uobis ex parte nostri culminis dixerit, tamquam ab ore nostro prolata, curetis indubitanter credere et efficaciter adimplere. |