1 line
1.5 KiB
JSON
1 line
1.5 KiB
JSON
{"id": 2227, "text": "per Brugnoli il solenne incipit ricalca certamente Sallustio, Catilinae coniuratio, I 1: Omneis homines qui sese student praestare ceteris animalibus summa ope sese student summa ope niti decet ne vitam silentio transeant veluti pecora quae natura prona atque ventri oboedientia finxit; il luogo era noto a Dante probabilmente attraverso monita o forse per un tramite simile a Isidoro, Etymologiae, XI 15 che pure riporta in parte e per lo stesso scopo di D. il prologo di Sallustio (Giorgio Brugnoli, Sallustio Crispo, Caio, in ED, IV, 1973, p. 1077)", "meta": {}, "annotation_approver": "admin", "labels": [[4, 12, "LOC"], [51, 60, "PER"], [307, 312, "PER"], [377, 384, "PER"], [473, 482, "PER"], [484, 500, "PER"], [386, 397, "WORK_OF_ART"], [456, 458, "PER"], [529, 531, "WORK_OF_ART"], [62, 82, "WORK_OF_ART"], [502, 524, "PER"]]}{"id": 2230, "text": "la parabola evangelica dei talenti, alla quale si allude, è in Mt 25, 14-30 (e come parabola delle dieci mine in Lc 19, 12-27). Vinay cita a tale proposito Tommaso d'Aquino, In Evangelia S. Matthaei Commentaria, 25 [14-30]: Si quando videris aliquem qui virtutem habet docendi et animabus proficiendi et hanc virtutem occultat, quamvis habeat quamdam religionem conversationis, non dubites dicere talem esse qui accepit unum talentum et abscondit ipsum in terra", "meta": {}, "annotation_approver": "admin", "labels": [[128, 133, "PER"], [156, 172, "PER"], [177, 210, "WORK_OF_ART"], [63, 65, "WORK_OF_ART"], [113, 115, "WORK_OF_ART"]]} |